| |
Dancepedia | Ιστορίες χορού | Ράνια Αηδώνη |
16 Δεκεμβρίου 2008 |
|
| |
 |
|
| |
|
|
| |
Ιστορία χορού από τη Ράνια Αηδώνη, μέλος του Dancenews.gr |
|
| |
 |
|
| |
Ακόμα θυμάμαι την πρώτη φορά που πάτησα στο παρκέ πάτωμα της αίθουσας χορού... Ακόμα θυμάμαι εκείνα τα πρώτα χρυσά πέδιλα και τα πρώτα μου βήματα... Κυλούσαν εύκολα, σαν να ήταν χρόνια φυλακισμένα μέσα μου... Αισθανόμουν σαν μια πριγκίπισσα με τα χρυσά της γοβάκια, σαν μόλις να είχα μπει στη χώρα των θαυμάτων! |
|
| |
Μα, ξαφνικά, ο καθρέπτης έσπασε... Το είδωλό μου δε φάνταζε καθόλου πριγκιπικό, μάλλον άχαρο και δυσκίνητο θα έλεγα. Και έτσι, απ' τη χώρα των θαυμάτων προσγειώθηκα στην πραγματικότητα! Το πόδι σ' αυτή τη θέση, το χέρι στην άλλη, η λεκάνη πιο δεξιά, το κουτεπιέ πιο τεντωμένο... Ουφ!!! Και μέσα σ' όλα αυτά έπρεπε να βρω χρόνο για να νιώσω, να εκφραστώ... Πού είναι αυτό που λένε ότι ο χορός θέλει ψυχή;;; |
|
| |
Η... οδύσσειά μου είχε μόλις αρχίσει και δεν ήταν άλλη από την προετοιμασία μου για το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Χορού Ελλάδος. Δε θα ξεχάσω πόσες φορές μου ζήτησε ο προπονητής μου να εκτελέσω κάτι πολύ απλό και πόσες φορές εγώ δεν ανταποκρίθηκα... Και το χειρότερο ήταν ότι δεν καταλάβαινα γιατί... Γιατί; Αφού ΜΠΟΡΩ!!! |
|
| |
Τότε εκείνος μου είπε ότι δε γίνεται να περιμένω αποτελέσματα από τις πρώτες μόλις προσπάθειες. Χρειάζεται δουλειά και σκληρή προπόνηση για να ξεκλειδώσω το σώμα μου... Δεν περίμενα ότι ο χορός θα είναι δουλειά και όχι διασκέδαση... |
|
| |
Κάθε φορά γύριζα σπίτι απογοητευμένη απ' την απόδοσή μου. Έκανα στην άκρη τα πράγματα στο μικρό μου σαλόνι και εκτελούσα τη χορογραφία μου. Κι εκεί, μ' ένα μαγικό τρόπο, ερχόντουσαν όλα! Είχα αρχίσει να αισθάνομαι αυτό που χορεύω, μα αυτό συνέβαινε μόνο στο μικρό μου σαλόνι... Χρειαζόταν κάτι παραπάνω από σκληρή προπόνηση και το είχα πια καταλάβει... Έπρεπε να ξεκλειδώσω την ψυχή μου... |
|
| |
Θα σου πω, λοιπόν, ότι ο χορός είναι ΑΓΑΠΗ και η αγάπη θέλει πολλή, μα πολλή, ΨΥΧΗ...! Ο μεγαλύτερος εχθρός που καλείσαι να αντιμετωπίσεις είναι ο ίδιος σου ο εαυτός. Ό,τι μας κρατάει πίσω στη ζωή έχει να κάνει με τα πράγματα που έχουμε εμείς οι ίδιοι μέσα μας. Μα όταν μένουμε μόνοι, μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα, δε φοβόμαστε να εκτεθούμε... |
|
| |
...Γιατί αυτό είναι το κλειδί...
Πρέπει να εκτεθείς...
...Να απενεχοποιηθείς...
...Να εξιλεωθείς... |
|
| |
Να γίνεις ένα καθαρό κρύσταλλο, όπου όλοι θα μπορούν να κοιτάξουν μέσα σου κι αυτό είναι κάτι που έχουμε μάθει πολύ καλά να μην κάνουμε σ' αυτή τη ζωή... |
|
| |
Γιατί ο χορός είναι Τέχνη και η Τέχνη είναι "το βάλσαμο της ψυχής"... Χόρεψε μέσα σου και το σώμα σου θα ακολουθήσει... Και όταν συμβεί, θα το καταλάβεις... |
|
| |
Εγώ το ένιωσα εκείνη τη μέρα... Ήταν σαν ένα μαγικό ραβδάκι να σε λούζει με... αστερόσκονη!!! Γιατί, εκείνο το ένα λεπτό και τριάντα επτά δευτερόλεπτα εγώ από σταχτοπούτα μεταμορφώθηκα σε πριγκίπισσα! Μια πριγκίπισσα με λαμπερό φόρεμα και ένα ζευγάρι χρυσά γοβάκια... |
|
| |
Συναισθήματα ενός λεπτού και τριάντα επτά δευτερολέπτων τα οποία η ψυχή μου μετά βίας άντεξε...
Και μου είπαν πως αυτό ήταν μόνο η αρχή... |
|
| |
|
|
| |
 |
|
| |
Για οποιοδήποτε σχόλιο ή παρατήρηση, επικοινωνήστε μαζί μας: dancenewsgr@gmail.com
|
|
| |
Επιστροφή στην κατηγορία Dancepedia |
|