Όλοι οι χοροί
| Dancepedia | Άρθρα | Δικαίωμα στο χορό | 28 Σεπτεμβρίου 2008 |
||
 |
|||
Όλοι έχουν δικαίωμα στο χορό |
|||
Γράφει το μέλος Kyveli Mπαλαρίνα έζησε 6 μήνες σε καροτσάκι για να στιγματίσει το ρατσισμό |
|||
|
|||
| Επί χρόνια με το χορό της η Ροσάνα Πενιαλόσα ζωντανεύει θεατρικές σκηνές στη Λίμα, στην Αβάνα και στο Μεξικό. Παρά την ικανοποίηση που αντλούσε από το χειροκρότημα των θαυμαστών της, δεν ησύχαζε. Επιδίωξή της ήταν, με όπλο την τέχνη, να ευαισθητοποιήσει το κοινό της, ώστε να εξοικειωθεί σε καυτά κοινωνικά ζητήματα, όπως στο πρόβλημα των ατόμων με κινητική αναπηρία. Και το πέτυχε. | |||
| Η Ροσάνα Πενιαλόσα κατάγεται από το Περού και είναι πρίμα μπαλαρίνα. Με το λιγνό κορμί και τα καστανά μαλλιά της είναι η προσωποποίηση της ομορφιάς. Κουλουριάζεται και συσπάται και μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα εκτινάσσεται, κινείται από τη μια άκρη στην άλλη της σκηνής, αιχμαλωτίζοντας το βλέμμα του θεατή. Αποφάσισε, όμως, να καθήσει σε αναπηρική πολυθρόνα για να μπορέσει να συνομιλήσει με έναν ιδιαίτερο τρόπο με το κοινό της. | |||
Η ίδια, προφανώς, δεν έχει κινητικά προβλήματα. Στα 45 της είναι αρτιμελής και υγιέστατη. Αλλά από τότε που βρέθηκε στο Μεξικό και γνώρισε τον κοινωνικό αποκλεισμό των ανθρώπων που κινούνται με αναπηρικό αμαξίδιο, αποφάσισε να κάνει αυτό που σκεφτόταν χρόνια. |
|||
Έκλαιγε κάθε μέρα |
|||
| Προκάλεσε σοκ στην Πόλη του Μεξικού αλλά και σε όλη τη χώρα. Ανέβηκε στη σκηνή με αναπηρικό αμαξίδιο και παρουσίασε το πρόγραμμά της. Ένας χορός πάνω σε δύο τροχούς με ένα χορευτή. Πριν από αυτό είχε ζήσει επί έξι μήνες καθηλωμένη στην ίδια αναπηρική πολυθρόνα. Περιπλανιόταν στους δρόμους της πόλης, στα πεζοδρόμια που δεν έχουν ράμπες και σε άλλα που έχουν αλλά είναι τόσο στενές που δεν μπορούσε να διαβεί, αντιμετώπιζε τους αλλόφρονες οδηγούς που την προσέγγιζαν επικίνδυνα ακόμη κι όταν διέσχιζε τις διαβάσεις. | |||
Τι έκανε όλο αυτό το διάστημα; Παρακολουθούσε τα βλέμματα των ανθρώπων γύρω της. Ξέχασε προς στιγμήν τις ανθοδέσμες και το χειροκρότημα κι έγινε μια «άλλη», ένα προβληματικό άτομο αντικείμενο οίκτου. Έκλαιγε κάθε μέρα. |
|||
| «Κι εσύ, τι;» ονομάζεται η παράστασή της, σαν να ρωτάει τους θεατές «κι εσύ τι κάνεις; τι θα κάνεις;». Ο τίτλος γεννήθηκε από εκείνες τις μέρες της οργής και της απόγνωσης. | |||
| Σε κάνει να σκέφτεσαι!!! | |||
|
|||
 Για να αφήσετε τα σχόλια σας, κάντε κλικ εδώ! |
|||
|
|||
 Επιστροφή στην κατηγορία Dancepedia |
|||
Για οποιοδήποτε σχόλιο ή παρατήρηση, επικοινωνήστε μαζί μας: Αν επιθυμείτε να αναδημοσιεύσετε το παρόν άρθρο, είναι απαραίτητη η επικοινωνία μαζί μας και η αναφορά της πηγής με link.
Για οποιαδήποτε πληροφορία ή διευκρίνιση, επικοινωνήστε μαζί μας:
dancenewsgr@gmail.com
